اخبارسینمای ایرانفیلم کوتاهمصاحبههمه مطالب

حسن غفاری از ویژگی های عکاسی مردم نگار و دلایل دوری اش از سینما می گوید

 

حسن غفاری متولد ۱۳۴۸ شهرستان بویراحمد، کار‌شناس ارشد عکاسی از دانشگاه هنر تهران و عکاس مستند اجتماعی با گرایش مردم‌شناسی است که غالبا فضاهای روستا‌یی، ایلات و عشایر را برای عکاسی انتخاب کرده است .

این عضو انجمن عکاسان مطبوعات و مدرس عکاسی در حاشیه شصتمین جشنواره عکس و فیلم کوتاه ملایر (آگر) ، با برگزاری ورکشاپ تخصصی “عکاسی مردم نگاری ” ، عکاسان جوان را به کشف دیدگاه و دنیای شخصی  خود تشویق کرد و درک و مطالعه عکاس را از تسلط به ابزار تکنیکی مهمتر دانست .خبرنگار فیلمروز با او درباره ویژگی عکاسی مردم نگار و دوری او از سینمای این روزها گفتگوی جذابی داشته است که از نظر می گذرانید:

فیلمروز: آقای غفاری با توجه به تجربه زیادی که شما در زمینه عکاسی به خصوص عکاسی مردم نگارانه دارید که جلوه اش را میتوانیم در پژوهشهای تصویری شما در زمینه زندگی عشایر ایران ببینیم ، دوست داریم کمی درباره ویژگیهای “عکاسی مردم نگارانه” برایمان توضیح دهید ؟

عکاسی مردم نگاری زیر مجموعه ای از عکاسی مستند است که اولین بار توسط پژوهشگران حوزه اجتماعی که ما از آنها بعنوان انسان شناس یا مردم نگار یاد میکنیم پایه ریزی شد . این مردم نگارها به میان جماعتهای انسانی اعم از شهر و روستا می رفتند و چون عکاسی به آنها دقت ، سرعت عمل و صداقت بیشتری ارائه میداد ، از این ابزار برای ثبت و ضبط پژوهشهای خود استفاده می کردند.بعدها عکاسهای حرفه ای آمدند و با اتکا به همین شیوه، یک موضوعی را انتخاب کرده و به مطالعه تصویری زندگی گروهی از انسانها می پردازند که دارای اشتراکات گروهی، اقتصادی و اجتماعی هستند . مثلا آدمهایی که در یک کارخانه کار می کنند به دلیل فضای کار و حوزه معیشت یکسانی که دارند میتواند موضوع مناسبی برای یک پروژه عکاسی باشد . ما در عکاسی مردم نگار، به تمام فعالیتهای آدمهای انتخابی در طی ۲۴ ساعت شبانه روز اعم از زمان کار ، زمان استراحت ، بیکاری، تعطیلات و مشکلات آنها در تمامی فصول احتیاج داریم .که قرار گرفتن این عکسها در کنار هم می تواند اطلاعات خوب و مفیدی به جامعه شناسان ما بدهد

حسن غفاری در ورکشاپ عکاسی مردم نگار در جشنواره منطقه ای آگر

عکاسی، یک علم میان رشته ای است

 

فیلمروز: به نظر می رسد عکاسی مردم نگار ، جدای از تسلط به فنون و تکنیکهای عکاسی به یک مطالعه عمیق و همه جانبه از موضوع مورد نظر احتیاج دارد ؟

دقیقا ، ما در یک مقطع زمانی زندگی میکنیم که ابزار فنی عکاسی به راحتی در اختیار مردم قرار گرفته و عکاسی خیلی راحت شده . اما اینکه شما عکاس بمانید و بخواهید با عکس چیزی را بیان کنید مهم است .شما درعکاسی زمانی موفق هستید که از آن بعنوان یک پل استفاده کنید و وارد علوم دیگر بشوید. بخاطر همین عکاسی یک علم میان رشته ای است .امروزه آدمهای زیادی دوربین به دست دارند اما نمیتوانیم به آنها بگوییم عکاس . اینکه شما یک دوره کار با ابزار و تکنیک عکاسی را بیاموزید در حال حاضر مساله ما نیست ، این دانش و شعور شخص دوربین به دست که مهم است .

ظهور  پدیده دوربین به دستها و دوری از سینما

 

فیلمروز: میدانم که شما در دهه ۷۰ و ۸۰ با کارگردانان مطرح سینمای ایران همچون ابراهیم حاتمی کیا و کامبوزیا پرتوی و … در زمینه عکاسی سینما کار کردید ، در دهه ۹۰ شما را خیلی در این زمینه کم کار دیدیم . چرا این مدت از سینما فاصله گرفتید ؟

من با روبان قرمز ابراهیم حاتمی کیا وارد سینما شدم . اما شما وقتی وارد پروژه سینمایی می شوید نزدیک به دو تا سه ماه را مشغول کار هستید . برای من که قائل به نگاه شخصی خودم از فیلم هستم ، فضای صحنه ، فضای پشت صحنه ، تدوین و حتی اکران فیلم برای من جزئی از پروژه کاری محسوب می شود . اما بارها شاهد بوده ام که این حساسیتهای من برای تهیه کننده و حتی در جاهایی برای کارگردان ها مهم نیست و حق و حقوق مادی مکفی برای این کار دریافت نمیکنی ، ضمن اینکه تو در طی این مدت به تمام تماسهای کاری خودت جواب منفی دادی و بعد از اتمام پروژه هم کمتر کسی سراغی از تو میگیرد .چون ارتباط کاری ما در طی یک مدت قطع شده بوده . از طرف دیگر ظهور دوربین به دستهایی که عمدتا فامیل کارگردان و یا تهیه کننده کار هستند ، جای عکاسهای حرفه ای را در این زمینه گرفته و در نبود حمایت های خانه سینما که هیچ فشاری را به اتحادیه تهیه کنندگان وارد نمیکند، نوعی خلاء تصویری بوجود آمده که به ضرر سینمای ایران تمام شده است .به نظرم باید یک همنشینی مناسبی بین عکاسان حرفه ای ، خانه سینما و تهیه کنندگان شکل بگیرد تا شاهد بازگشت آنان به بدنه سینما باشیم

کارنامه سینمایی( عکاس صحنه)حسن غفاری

فیلم سینمایی روبان قرمز، ابراهیم حاتمی کیا، ۱۳۷۷
فیلم سینمایی موج مرده، ابراهیم حاتمی کیا، ۱۳۷۸
عکاسی و تهیه عکس‌های عنوان بندی مجموعه تلویزیونی کوی دامون، عباس رنجبر، ۱۳۷۹
عکاسی مشترک سریال خاک سرخ، ابراهیم حاتمی کیا، ۱۳۷۹
فیلم سینمایی ارتفاع پست، ابراهیم حاتمی کیا، ۱۳۸۰
فیلم سینمایی لهراسب بویراحمدی، خسروحیدری، ۱۳۸۰
فیلم سینمایی ناف، محمد شیروانی، ۱۳۸۱
فیلم سینمایی کافه ترانزیت، کامبوزیا پرتویی، ۱۳۸۲
فیلم سینمایی زندگی در مه، محصول ترکیه و فرانسه، ۱۳۸۲
فیلم مستند وقت خوب مصائب، درباره احمد رضا احمدی، ناصر صفاریان، ۱۳۸۲
سریال تلویزیونی عشق را خط نزن، عباس رنجبر، ۱۳۸۴
سریال تلویزیونی مادر صدامو می‌شنوی، کامبیز کاشفی، ۱۳۸۴
سریال تلویزیونی روزی بود روزی نبود، محمد مختاری ۱۳۸۷٬

گفتگو از :کمال پورکاوه

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن