فیلم کوتاهمصاحبهنقد و یادداشتهمه مطالب

همراه با فیلمسازان فیلم کوتاه/ سارا موسوی کارگردان فیلم ” بازگشت از نیمه راه”

 

سارا موسوی کارگردان فیلم بازگشت از نیمه راه

 

سارا موسوی ،۲۶ ساله لیسانس گرافیک و دانش آموخته دوره یکساله فیلمسازی انجمن سینمای جوانان گرگان در طی سه سال گذشته فیلمسازی فیلم کوتاه را به شکل ابتدایی شروع کرد و بعد از ساخت ۱۰ اثر کوتاه و تجربی ،  فیلم ” بازگشت از نیمه راه” را در زمستان ۹۶ بعنوان اولین فیلم جدی و حرفه ای خود میداند .

به بهانه اکران آخرین ساخته سارا موسوی در  بخش مسابقه جشنواره فیلم کوتاه کاشان در اسفند ماه ۹۶ ، که دیپلم افتخار بهترین طراحی صحنه را برای او و حامد سراوانی به ارمغان آورد با او به گفتگو نشسته ایم .

مشخصات فیلم بازگشت از نیمه راه :

 

نویسنده و کارگردان: سارا موسوی

دستیار و مشاور کارگردان: حامد سراوانی

مدیر تصویربرداری: حامد سراوانی

بازیگران: ارشیا خسروانی -جمشید کازرانی

طراحی صحنه و لباس: سارا موسوی-حامد سراوانی

مدت زمان: ۱۲ دقیقه

گفتگو با کارگردان:

فیلمروز: چه شد که سراغ چنین مضمونی برای ساخت فیلم رفتین؟نوعی فضای ذهنی که با مفهوم زمان بازی میکند

 

سارا موسوی: زمان برای من مساله مهمی است. این فیلم هم در پی همین دغدغه با مساله زمان بازی میکند .این فیلم درباره جبران یک اشتباه است. اینکه آدمها هر چقدر به آنها فرصت داده شود اگر همان مسیر را طی کنند ، همان اشتباهات تکرار میشود، اما وقتی پیر میشوندبیشتر به فکر جبران هستند و این پیرمرد داخل فیلم هم یک دستگاه زمان اختراع کرده که بتواند کارهایی که در گذشته انجام نداده بود را انجام دهد .من این مدا فضاهای ذهنی و فانتزی را دوست دارم

فیلمروز: متاسفانه کیفیت پخش فیلم در جشنواره با توجه به سکانسهای شبانه و نورپردازی لو لایت فیلم ، چندان جالب توجه نبود، چرا نقطه تمرکز فیلم را در ساعت ۳:۳۰  تا ۴  صبح انتخاب کردین؟

موسوی: من دوست داشتم فضایی را بوجود بیارم که پسر بچه فیلم را در تنهایی خودش و آن فضای خاص خودش ببینیم . نشان دادن پدر و مادر و شلوغیهای روزانه  ما را از فضای فیلم دور می کرد.ضمن اینکه تاریکی شب کمک بزرگی به القای فضای رازآلود فیلم میکرد .ولی خب متاسفانه به دلیل کیفیت نا مناسب پخش در جشنواره ، قسمت اعظم فیلم دیده نشد .عکس ها و تابلوهایی که ما با دقت روی دیوار نصب کرده بودیم و جعبه ای که عکس های تولد پسر را در مقاطع مختلف نشان میداد، به همراه گریم پسر و شباهتش به گریم پیرمرد ، در نسخه اکران شده اصلا قابل تشخیص نبود.

 

فیلمروز: در میان تب عجیب فیلمهای اجتماعی که در فیلمسازان فیلم کوتاه رواج پیدا کرده ، فیلم شما از معدود کارهایی بود که به فضای تخیلی و فانتزی می پرداخت

 

موسوی: من ایده خیلی از فیلمهایی که ساختم را از خوابهایی که دیده ام گرفته ام .علیرغم اینکه همه سرمایه های تولید فیلمها را خودم هزینه کرده ام دوست دارم بعد از ساخت یک فیلم، آن را فراموش کنم و سراغ ساخت فیلم دیگری بروم و احتمالا تا تابستان سال ۹۷ دو یا سه فیلم کوتاه دیگر هم خواهم ساخت

فیلمروز: آینده خودتان را در سینما چگونه میبینی؟ دوست داری فقط فیلم کوتاه بسازی یا به فیلم بلند هم فکر میکنی ؟

موسوی: راستش فقط دوست دارم فیلمنامه های خودم را با ذهنیات خودم بسازم . در آینده نزدیک بعد از اینکه تسلط بیشتری به روایت و کارگردانی پیدا کردم امیدوارم بتونم اولین فیلم بلند را هم بسازم

 

صحنه ای از فیلم بازگشت از نیمه راه ساخته سارا موسوی

 

یادداشتی درباره فیلم ” بازگشت از نیمه راه ”  :

ایده ابتدایی فیلم بازگشت از نیمه راه، با اتکا به زندگی پسر بچه ای که  همانند شخصیت اصلی فیلم بزرگراه گمشده دیوید لینچ هر روز جعبه ای پر از نامه پر رمز و راز را دم در خانه دریافت میکند که او را وادار به انجام کارهای عجیب و غریب مینماید ، جالب توجه به نظر می رسد.داستان پسر بچه کنجکاوی که در شب تولدش بنا به  توصیه نامه دریافتی باید ساعت ۳:۳۰ صبح خودش را به آدرس قید شده  برساند تا کادوی تولد مرموزش را دریافت کند میتواند ایده مناسبی برای ورود به دنیای پر از فانتزی و تخیلی باشد که سینمای ایران همواره از نزدیک شدن به چنین فضاهای پرهیز کرده است .اما فیلمساز بیشتر از آنکه بخواهد از طریق فیلمنامه و نزدیکی به دنیای شخصی و ذهنی پسر بچه ( پیرمرد) ، تماشاگر را با دنیای مورد نظر آشنا سازد با اتکا به طراحی صحنه ، موسیقی رازآلودو تصویر برداری لو لایت، کوشیده است تماشاگر را با دنیای اثر درگیر نماید اما علیرغم این تلاش تحسین برانگیز ،به توفیق چندانی در همراهی مخاطب دست پیدا نمیکند .۷ دقیقه ابتدایی فیلم بدون هیچگونه دستاوردی برای نزدیکی به دنیای ذهنی پسر بچه تنها به دریافت نامه ها و قرار مدار نیمه شب میگذرد و در نیمه دوم نیز به جز شباهت ظاهری او با پیرمرد ( و القا این نکته که پیرمرد همان پسر بچه پا به سن گذاشته در آینده است ) نکته ای برای درگیر ساختن مخاطب به همراه ندارد .به کار افتادن ساعت و زمانی که به عقب برمیگردد ، با نقص فیلمنامه در حد تصاویری جذاب باقی مانده و ذهنیت شخصیت هار ا چندان توضیح نمیدهد .

با این حال نمیتوان از تصویربرداری و طراحی صحنه حساب شده  فیلم بعنوان اولین تجربه جدی فیلمساز چشم پوشی کرد و منتظر کارهای بعدی او نماند .

 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن